Κυριακή, 22 Φεβρουαρίου 2015

Lego: Δημιουργική Απασχόληση σε ..."κουτάκι"!

Έχοντας ένα παιδάκι που είναι ιδιαίτερα κινητικό και ανήσυχο συχνά (βλ. υπερκινητικότητα και διάσπαση προσοχής) πολύ συχνά πρέπει να ανακαλύπτω παιχνίδια και ιδέες για την απασχόλησή της. 
Δεν είναι απαραίτητο αυτά τα παιχνίδια να είναι κινητικά οπωσδήποτε γιατί από τη μια αυτά τα παιχνίδια βοηθούν αυτά τα παιδιά να εκτονώσουν μέρος της ενέργειας τους από την άλλη όμως μπορούν να τους δημιουργήσουν περισσότερο "εκνευρισμό". Έτσι τα παιχνίδια που παίζουμε μπορεί να είναι λεκτικά ή να εξάπτουν τη φαντασία μας δίνοντας κίνητρο και για περαιτέρω γλωσσική ανάπτυξη που είναι εξίσου απαραίτητη. Όπως " Βλέπω βλέπω ένα πράγμα που αρχίζει από Π..." ή παρομοιώσεις και μεταφορές όπως " Η Πριγκίπισσα είχε τόσο όμορφα μάτια σαν δυο  πρασινογάλανες λίμνες κρυμμένες σε ένα μυστικό δάσος που πάνω τους γλιστρούσαν κάτασπροι κύκνοι ...." Παιχνίδια που συνήθως τα παίζουμε μέσα στο αυτοκίνητο ή σε χώρους που δεν μπορούμε να κινηθούμε με ελευθερία (αίθουσα αναμονής κ.τλ.)

Τρίτη, 17 Φεβρουαρίου 2015

Back to business!

Καρφίτσα Αρκουδάκι
Μετά από μια μακροσκελή ίωση - γρίπη που είχε πολλά στάδια προς τα κάτω αρχίσαμε να παίρνουμε τα πάνω μας. Το χειρότερο βέβαια στάδιο της ασθένειας ήταν όταν έπαθα μια λοίμωξη στα μάτια με αποτέλεσμα για μερικές μέρες να δυσκολευτώ πολύ στη όραση μου. Οπότε ούτε λόγος για χειροτεχνίες! Και τότε χτυπάει το τηλέφωνο. Ήταν η φίλη μου η Μαρία που έκλεισε επιτέλους ημερομηνία για την βάφτιση του γιου της. "Θα μου φτιάξεις τα μαρτυρικά;" ήταν η ερώτηση. "Φυσικά!" ήταν η απάντηση. Κι έτσι ξεκίνησε η πιο όμορφη φάση της δημιουργίας για μένα. Η αναζήτηση του τι θα έφτιαχνα. Το μόνο που είχαμε πει ήταν ότι ήθελε να φτιάξουμε κάποια καρφιτσούλα ζωάκι όπως αυτή που της είχα φτιάξει για τα Χριστούγεννα.

Κυριακή, 15 Φεβρουαρίου 2015

Ημερολόγιο καταστρώματος: Ημέρα 2η, "Το ένστικτο"

Δεύτερη μέρα σήμερα που θα αποπειραθώ να βγω από την "καμπίνα" μου στο "κατάστρωμα". Ευχαριστώ όλους εσάς που πολύ γρήγορα με αποδεχθήκατε στην παρέα σας και μου δώσατε εγκάρδιο καλωσόρισμα.

Οι σκέψεις της ημέρας που ακολούθησαν το παρθενικό μου ταξίδι είναι οι εξής:
-Ωραία, έκανες το blog. Τώρα τι έχεις να τους πεις; Για τι πράγματα θα γράφεις; Οι περισσότεροι bloggers που παρακολουθώ κάτι έχουν να πουν. Έχουν διαλέξει ένα θέμα: τα παιδιά, την οικογένεια, τις χειροτεχνίες, το προσωπικό τους ημερολόγιο κ.ο. Εσύ τι έχεις να προσθέσεις;
Δεν έχω ακόμη βρει απάντηση αλλά θα ακολουθήσω απλώς την καρδιά μου και το ένστικτό μου.
Και σήμερα το ένστικτό μου μού λέει να σας διηγηθώ μια προσωπική μου ιστορία που συνέβη μόλις εχθές: