Δευτέρα, 20 Απριλίου 2015

1 Χρόνος TinArt Ideas!

Πέρασε κιόλας ένας χρόνος από τότε που ξεκίνησε αυτή η νέα μου περιπέτεια και είπα να μοιραστώ μαζί σας αυτή την πρώτη μου επέτειο αλλά και μερικές σκέψεις μου.

Η TinArt Ideas ξεκίνησε ως  TartCollection κι αυτή είναι η ιστορία της...


Ένα απόγευμα μια πολύ καλή, πολυπράγμων και δημιουργική φίλη μου (κάποιοι από εσάς την γνωρίζετε ήδη) έριξε την ιδέα να φτιάξουμε ένα εργαστήρι ραπτικής στην κουζίνα της μαμά μου.
http://www.kathemeragoneis.com/2014/05/blog-post.html

Επειδή είναι άνθρωπος που της αρέσει να μοιράζεται με τους άλλους τις ιδέες της κάλεσε κι άλλες φίλες της κι έτσι φτιάχτηκε ένα μικρό γκρουπάκι με πρόθεση να μάθουν να χρησιμοποιούν την ραπτομηχανή και να δημιουργήσουν όμορφες χειροποίητες ιδέες για προσωπική χρήση ή και για δωράκια. (δείτε εδώ όλες τις δημιουργίες τους). 
https://www.pinterest.com/pin/387731849140802135/

Έτσι κι έγινε. Μόνο που τα μαθήματα ορίστηκαν κάθε Τετάρτη κι εγώ δυστυχώς δεν μπορούσα να είμαι εκεί. Έτσι από ντροπή που κάποιοι άλλοι θεωρούσαν τις γνώσεις της μαμάς μου άξιες μετάδοσης είπα ένα πρωινό κι εγώ να κάτσω να μου δείξει ένα-δυο πράγματα στην ραπτομηχανή. 

Κι έτσι ξεκίνησαν όλα...

Το ένα έφερε το άλλο αλλά το κυριότερο παντρεύτηκε η παράδοση την τεχνολογία και ο γάμος μπορώ να πω ότι ενώ ξεκίνησε σαν συνοικέσιο εξελίχθηκε σε μεγάλο έρωτα! Ραπτομηχανή+Etsy+Pinterest +You Tube όπου τα πράγματα ήταν δύσκολα= Love!


Μετά ήρθε το σεμινάριο του EGST (Etsy Greek Street Team) όπου γνώρισα πολύ ενδιαφέροντες και δοτικούς ανθρώπους που μοιράστηκαν αφιλοκερδώς τις γνώσεις τους μαζί μας και μας έδειξαν τα πρώτα βήματα στο πως να δημιουργήσουμε το δικό μας κατάστημα

Στην αρχή σκέφτηκα ότι εγώ δεν είχα καμία θέση εκεί και κακώς πήγα και το καλύτερο που είχα να κάνω ήταν να φύγω. Αλλά από την άλλη σκέφτηκα το γνωστό ανέκδοτο και είπα να καθίσω, να ανοίξω το μαγαζάκι μου κι αν δε μου αρέσει "ντύνομαι και φεύγω". Εκείνες τις πρώτες ώρες του σεμιναρίου και του πανικού που ένιωθα σκέφτηκα να ονομάσω το κατάστημά μου T-art Collection έχοντας στο μυαλό μου κάτι από το όνομά μου και από το γεγονός ότι ακόμη πειραματιζόμουν με τις ικανότητές μου και καθώς αυτά που έφτιαχνα ήταν μια συλλογή από λίγο απ' όλα. Ωστόσο σύντομα ανακάλυψα ότι οι παύλες και τα κενά δεν επιτρέπονται στην ονομασία κι έτσι το όνομά μου κατέληξε να θυμίζει κάτι από τάρτες και γλυκά και κάτι από κολεξιόν για ρούχα. Άσε που πράγματι υπάρχει εταιρεία ρούχων με το ίδιο όνομα κι έτσι ήρθαμε στο σήμερα που η Tart Collection μετατράπηκε σε TinArt Ideas.

Οι σκέψεις πάρα πολλές στη αρχή και τα πράγματα που έπρεπε να φέρω σε λογαριασμό εξίσου πολλά: Που θα δουλεύω, ποιες ώρες, πως θα προμηθευτώ υλικά, πρέπει να πάρω μια ραπτομηχανή δική μου; 

Γρήγορα όμως ήρθε η πρώτη παραγγελία στο κατάστημά μου στο Etsy κι αυτό μου έδωσε πολύ θάρρος! Ήταν σχεδόν συγκινητικό ότι κάποια άλλη γυναίκα από τον Καναδά είχε δει αυτό που έφτιαξα το ξεχώρισε ανάμεσα σε χιλιάδες άλλα και το παράγγειλε!  
Και στη συνέχεια ένα ενθαρρυντικό σχόλιο στο facebook από τον Θανάση και το blog του DadandCool.Του άρεσε η δουλειά μου κι ήθελε να γράψει κάτι για μένα στο blog του. Μου έδωσε δύναμη και με βοήθησε να δω πιο καθαρά. Ίσως τελικά αυτά που φτιάχνω να μπορούν να σταθούν και στα μάτια των άλλων πέραν από τα δικά μου.

Κάθε βήμα έδινε δύναμη και στο άλλο πόδι να συνεχίσει. Τέλος ήρθε το blogging. Η φίλη μου η Μάγδα μου το είχε πει από την αρχή: "Θα βρεις αμέριστη συμπαράσταση" κι είχε δίκιο. 

Μέχρι και σήμερα ακόμη παλεύω με τις ανασφάλειες μου. Δεν κατάφερα να πάω ούτε σε μια συνάντηση της ομάδας του EGST. Ακόμη ντρέπομαι. Δεν πήγα ούτε στη συνάντηση της Playgroup για τις μαμαδοbloggers ένιωθα ότι δεν θα είχα τίποτα να πω. Κατάφερα και πήρα μέρος για πρώτη φορά στο bazaar του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων τα Χριστούγεννα με πόνο ψυχής γιατί ντρεπόμουν στην πραγματικότητα.

Δεν πειράζει έχω ακόμη βήματα να κάνω κι ίσως καταφέρω να νιώσω πιο μεγάλη αυτοπεποίθηση στο μέλλον.

Αυτό που μπορώ να πω πάντως με σιγουριά είναι ότι αυτόν τον χρόνο που πέρασε ένιωσα ξανά ζωντανή, δημιουργική, άξια, οραματίστηκα, επιθύμησα, φαντάστηκα και κατάφερα να γιατρέψω μικρές ουλές του παρελθόντος ράβοντας βελονιά βελονιά τα νέα μου όνειρα.


Σήμερα 12 μήνες μετά ράβω σαφώς καλύτερα, αγόρασα μια φθηνή αλλά αξιόπλοη ραπτομηχανή, έφτιαξα ένα μικρό εργαστήρι που το χώρεσα στη θέση μιας παλιάς ντουλάπας, κατάφερα να συνεχίσω να κάνω πωλήσεις σε εντελώς άγνωστους ανά τον κόσμο με πιο παράδοξη μια παραγγελία που έστειλα πρόσφατα στη Σαουδική Αραβία (!), απέκτησα μια νέα συνεργάτιδα την Αναστασία από το monadikospiti.gr
που την γνώρισα εξαιτίας του blogging, απέκτησα αυτό εδώ το blog και πολλούς νέους φίλους!
Σας ευχαριστώ όλους! Την μητέρα μου που κάθε μέρα στέκεται δίπλα μου με τις γνώσεις της, το σύζυγό μου που πλένει πιάτα, μαγειρεύει και μαζεύει για να κάθομαι να ράβω, την κορούλα μου που πάντα της αρέσουν όσα φτιάχνω, την αδελφή μου που μου στέλνει συνεχώς καινούργιες ιδέες, την ξαδέλφη μου Σοφία-Ιοκάστη που μου έφτιαξε τα υπέροχα γραφιστικά, την ανιψιά μου Ιω που φωτογραφίζει τις δημιουργίες μου, τον Θανάση από το DadandCool γιατί τα καλά του λόγια στην κατάλληλη στιγμή συνέτειναν στο να πάρω θάρρος και να συνεχίσω, την κουμπάρα μου Φανή γιατί αγόρασε ότι και να έφτιαξα όσο και κακοραμμένο να ήταν και με στήριξε, την Έσθερ που έγινε η πρώτη και πιο πιστή πελάτισσά μου  και τέλος την Μάγδα που μέσα από την ιδέα της ξεκίνησε όλο αυτό.







Μικρή αναδρομή στο χθες και το σήμερα:
Τσάντες
Καρφίτσες
Θήκες για ημερολόγια
Δεινόσαυροι
Δημιουργίες από τσόχα
Κασετίνες
Ζωάκια




Θα χαρώ να μου αφήσετε ένα σχόλιο. Με βοηθάτε έτσι να βελτιώνομαι.











Δημοσίευση σχολίου